Nou, dan ga ik hier maar eens proberen om het financiële heft in eigen handen te nemen. Ik ben het meer dan zat om elke keer depressief naar die enorme stapel rekeningen te kijken die ik niet kan betalen omdat al mijn geld al is opgegaan aan onnodige onzin. Ik heb zo weinig nodig maar ik koop zoveel. Dat heeft voornamelijk te maken met mijn humeur, moet ik met schaamte bekennen. Als ik me down voel, of onbegrepen, vind ik het heerlijk om een winkel in te duiken en te zoeken naar leuke kleine prulletjes die me op kunnen vrolijken. Helaas is dat altijd maar van korte duur, want de ellende van een lege portomonee op het moment dat je eens écht iets nodig hebt, is niet iets wat je dip laat verdwijnen. zucht. Maar ondertussen ben ik nu dus heel gemotiveerd door alle enthousiaste mensen hier, die stuk voor stuk ook problemen hebben met hun verstoppertje-spelende centen. En dat is best wel een troost. Het is tijd om me niet langer te verbergen achter de zinnen: "geen idee waar het blijft", en "ik heb nou eenmaal een gat in mn hand" en eindelijk actie te ondernemen en te onderzoeken waar het dan wel heen gaat als het op magische wijze uit mijn portomonee is verdwenen. Dus bij deze, de primeur: wanhopig meisje neemt verantwoordelijke stap voorwaarts. hiephoi. Nou maar wachten op die centen die (als alles goed gaat) overmorgen binnenkomen. Ik sta nu al in de min in mijn kasboek. dat is eigenlijk wel een beetje om te huilen ;) Ach, we zullen wel zien waar het schip strand. Vanaf dit punt kan het alleen maar beter gaan.
|